Hak ile batılın kavgası Selçuklu ve Osmanlı dönemlerindeki kisvesi oldukça farklıydı. O zamanki idareciler, hükümdarlar kılıç ile kalemi, madde ile manayı birlikte yürütmeye çalışıyorlardı.

Allah cc, bir odada Yüce Kitabı Kuran-ı Kerim’e gösterilen hürmetten dolayı beş altı yüz senen süren bir imparatorluk bahşetti. Osmanlı daha ilk yıllarında bile paralarının arkasına; mesela Orhan Gazi paranın arkasına dua anlamında hedefler belirledi. Yavuz Sultan Selim Han ile hilafet taçlandırıldı. Kanuni sultan Süleyman ile Avrupa kapılarına dayanıldı. Hz. Eba Eyyübel Ensari gibi Resulullah sav Hadisi Şeriflerine mazhar olmak için İstanbul’a kadar gelenlerin sonuncusu Fatih Sultan Mehmet Han Hz. ile 29 Mayıs 1453 tarihinde İstanbul Fethedildi ve özellikle Ortodokslar için önemli olan Ayasofya Cami’ye çevrildi.

Geçen köşe yazımızda Ayasofya’nın tarihi seyrini ele aldık. Cennet mekan Fatih Sultan Mehmet Han ile Ayasofya yakınlığını görmezlikten gelmek olmaz.

Birçok hadise savaş olarak anlatılırken İstanbul Fetih olarak bilinir. Zira İstanbul’un Fethi ile birçok ilkler oldu, hayırlı kapılar açıldı, maddi ve manevi kalkınma oldu. Çağlar yeni çağlara gebe oldu. Bin yıllık Bizans yıkıldı, orta çağ yeni çağa mahkûm oldu. Bu kadar mı?

Ayasofya camiye çevrildi. İstanbul’un Fethi ve Ayasofya’nın camiye çevrilmesi Batıyı çökertmiş, Batılıların morallerini bozmuş; insicamlarını kırmış, yenilgilerin serisi başlamıştır.

Fatih Sultan Mehmed’in ismi Muhammed- Mehmet-II. Mehmet- Mehmedi Sani, Ebul Feth,, Grund Turco (Büyük Türk), fetheden anlamında Fatih ismi ile anılmıştır.

Fatih Sultan Mehmet Han, 1 Haziran 1453 tarihinde Ayasofya’da Cuma namazı kılmıştır. Ayasofya’yı camiye çevirerek minare, külliye gibi hizmetlerde bulunmuştur. Sultan Fatih, Ayasofya’yı almış ve cami olarak kullanılması için de vakfetmiştir.

Ayasofya Camisi için Sultan Fatih’in bedduasını da unutmamak lazım…

“ Benim bu mabedim, dünya durdukça cami olarak kalacaktır. Her kim benim bu mabedimi camilikten çıkarıp başka bir şeye çevirirse; Allah’ın, meleklerin ve bütün insanların lâneti onun üzerine olsun! Onlar, hiç hafiflemeyen bir azabın içinde kalsınlar! Öyle ki, yüzlerine bakan ve kendilerine şefaat eden hiç kimse bulunmasın!”

Ve yıl 1934… Ne olduysa işte bu tarihten sonra tarihin seyrinde değindiğimiz gibi Ayasofya üzerinde dış mihraklı, Batı dayatmalı baskılar sonrası Ayasofya müzeye çevrilerek Müzeler Genel müdürlüğüne bağlandı ve cilalı süslemelerle de kültürel miras aldatmacasıyla da UNESCO mirası olarak adından söz ettirmeye başladı.

Yani Sultan Fatih’in bedduası bir noktada alınmaya başladı. Dedik ya arşivler açılmalı, iddiaların ötesinde hakikatler bilinmelidir.

Peki amaç neydi ki?

Malum Batı’nın İstanbul’a bir bakışı vardı; hasta…

Bu aynı zamanda bir baskıydı, yönlendirmeydi, moral bozmaydı, hastayı ölüme götürmeydi. Batı, araladığı bu kapıyı zorlayarak adım adım Osmanlı İmparatorluğunu yıkmaya çalışıyordu.

Çanakkale de İstanbul’un Fethi gibi savaş olarak zikredilmiyor. Çanakkale Zaferi, Çanakkale Destanı olarak biliniyor. Ve Çanakkale Zaferi sonrası başta İngilizler olmak üzere Batı şunu söylüyordu; Türkleri belki yenemedik ama insanların, gençlerini yok ederek doksan yüz sene bir devletin kendisine gelmesine darbe vurduk anlamında naralar atıyor ve gereğini yapıyorlardı.

Çanakkale Savaşının başlangıç olarak 1914 Ağustos ayını kabul ettiğimiz zaman bu sürenin yüz seneyi aştığını görüyoruz.

Yine her ne kadar Ayasofya 1934 yılında müzeye çevrilmiş ise de 1930 ila 1935 yılları arasında restorasyon nedeniyle de kısmen kapatılmış, ya da cami olarak kullanılmamıştır. İşte bu süreler Çanakkale ve Ayasofya’nın ne bir tesadüf ne de bir tevafuk olduğu söylenebilir.

Ayasofya’nın müzeye çevrilmesi adına Batı, Türkiye’ye dayatmalarda, tehditlerde bulundu, kültürel ortak değerler dedi ama asıl mesele Türklere eskide uyguladıkları hasta yaklaşımı ile Türkiye’nin insicamını bozarak mağlubiyet hissini yaşatmaktı ve maalesef bunu da başardılar.

Batının baskısı ve esareti ile birlikte bu aziz millet kendi ecdadının da bedduasını yıllarca aldı durdu.

…Ve yıl 2005. Emekli Matematik Öğretmeni İsmail Kandemir Sürekli Vakıflar Tarihi Eserlere ve Çevreye Hizmet Derneği’ni kurarak, Ayasofya için ilk kez 2005’te Danıştay’da dava açtı. Daire 2008'de ise Ayasofya Camisi'nin müze olarak kullanılmasında hukuka aykırılık bulunmadığına işaret ederek, davayı reddetmişti. Aynı kişi yine 2016 yılında yine Danıştay’a dava açtı. Anayasa Mahkemesine yaptığı bireysel başvuru hakkında ise 2018'de karar verilmişti. Yüksek Mahkeme, Ayasofya'nın namaz kılınması için ibadete açılması yönündeki talebin reddedilmesi nedeniyle din ve vicdan hürriyetinin ihlal edildiği iddiasıyla yapılan başvuruyu, "incelenmeksizin kişi bakımından yetkisizlik" nedeniyle kabul edilemez bulmuştu. 2 Temmuz’da görülen duruşmada, kararın 15 gün içinde açıklanması kararlaştırıldı.

Ve Danıştay 10. Dairesi oy birliği ile Ayasofya’nın camiye çevrilmesine karar verdi. T.C. Cumhurbaşkanlığı da Sayın cumhurbaşkanımızın imzası ile 10 Temmuz 2020 tarih ve 2729 sayı ile Ayasofya Camisi Diyanet İşleri başkanlığına devredildi.

Çocukluk yıllarımın hüznü olan Ayasofya Camisi 24 Temmuz 2020 tarihinde ilk Cuma Namazını kılacak. İnşallah tarihi ve manevi önemi olan bu güzelliği teneffüs etmek de nasip olacak.

Başlasın yeni fetihler…