İnsanın ömrü muayyendir, sınırlıdır; ama insan yaptıkları ile sınırsızdır, zaman ötesidir, kendisi bedenen ölse bile yıllarca, belki asırlarca yaşar, yaptıkları gönül iklimini bir hoş eder insan!

Belki Ademoğlu bir yıl bile yaşamayabilir, ama muayyen bir zaman ve güzel bir fiil, davranış, ya da sözle bedenen ölse bile ölümsüz olur insan. Tıpkı ekonominin kısa tanımı gibi. Kıt olan imkanları ihtiyaçları karşılar hale getirebilmektir ekonomi…

Hayat da böyledir. İnsana önyargıdan uzak, hayır demeden hayru hasenat yapmak, hiç değilse güzel bir söz söylemek!

Hele bir de karşılıksız, menfaatsiz, samimiyetle ve Allah rızası için iyilik yapılmışsa onun hazzı, huzuru, mutluluğu bir başka güzel.

Yüce Kitabımız Kuran-ı Kerim’de buyrulduğu gibi İslam, Kur’an sadece ihtiyaç anında istifade etmek, cenazelerde, mevlitlerde okunmak için değil; Kur’an-ı Kerim, İslam hayatının kendisi, yaşam şeklidir. Kainatın halifesi insandır, Allah her şeyi insanın emrine sunmuştur, kainatta Allah (C.C) Teala’nın da muhatabı insandır.

Bu anlamda iblis Şeytan’ın hilesinden sonra dünyaya atılan ilk adımdan sonra tarihin ilk sayfalarından beri iyilik adına yazılan da kötülük adına yazılan da hiç unutulur mu, yıllar insanı eskitir mi? Bilakis…

Gelin uluslararası değer olan ve birçok milletin mutabık kaldığı sadece bir örnek üzerinde duralım. Mevlana Celaleddin-i Rumi; Mevlana… Doğum tarihi 1207, ölüm tarihi 1273. Basit bir hesapla sınırlı bir hayat; atmış altı yıl yaşamış Mevlana Hz. Gelin görün ki bu yıllara neler sığdırmamış, günümüze kadar hangi sözleri aktarılmamış, hele menkıbeleri, insana olan aşkı ve ölümsüz eseri Mesnevi…

Bizler öleceğiz ve Mevlana daha yaşayacak…

Yüzlerce, binlerce örnekler var tarihte…

Dedik ya tarihin sayfalarında hangi hazineler var, “… Yaş ve kuru her şey Kuran-ı Kerim’de… “ve insana hayatı öğreten Resulullah sav hayatında ve hadisi şeriflerde…

Başka inançlarımızda, örfümüzde, geleneğimizde, göreneğimizde, atamızda, gördüklerimizde, atasözlerimizde, vecizelerde, anonimlerde, yaşadıklarımızda… Ne deriz; “Balık bilmezse halik bilir…”

Her Cuma namazdan sonra imam ayet ile şöyle seslenir: “Muhakkak ki Allah, adaleti, iyiliği, akrabaya (insana) yardım etmeyi emreder, çirkin işleri, fenalık ve azgınlığı da yasaklar…”

Ve Resulullah sav buyuruyor ki; "İnsan öldüğü zaman amel işlemesi kesilir. Ancak üç şey bundan müstesnadır. Sadaka-i cariyes (yol, köprü, çeşme, mescit, yoksullar için aş evi, hastane, okul, öğrenciye yardımcı olmak), kendisinden yararlanılan ilim (ilim yolunda destek, hayır...) veya kendisine hayır dua eden salih evlat. (kan bağı ya da büyük olarak bir çocuğa, gence yardım etmek)"

Buraya nereden mi geldik? Zorunlu olmadıkça yaşayan kişileri anlatmak pek tarzım değildir. Ama bazı hakikatleri de yeri geldiğinde bilmek gerekir. Kendi değerlerimizi bilmemiz ve yaşatmamız lazım.

Yıl 1988-89. Hacettepe Üniversitesi öğrencisi olarak gidiyorum. Hele otobüste o kasvetli sigara dumanındaki kasvet ve bir de canınızı sıkan belirsizlikler!

Yanınızda hayatın tecrübelerinde olgun ve kibar bir ses ile sohbet başlıyor.

Çocukluğumun gazetelerinden birisi ve geçmişi bin dokuz yüz yirmililere giden gazetenin Turan Gazetesinin sahibi Turan Turan Abi, Amca ile güzel sohbetimiz devam ediyor. Abi tanımlaması yaştan ziyade olgunluğun ve büyüklüğün ifade etmektedir.

Belli ki sohbet koyulaşıyor ve iki taraf da bu sohbette mutlu oluyordu. Tabii ki eskilerde Ankara denilince daha çok iş, aş, hastalık gelirdi. Turan abi Ankara’ya neden gittiğimi sordu ve kendilerine anlattım. Sonra sana bir kartvizit vereyim dedi. Bana tek bir tane kartvizit kaldığını, onun da arkasında yazılar var dedi, karaladı ve bana verdi. Turan Abi, beni takdir etti ve bu kartvizitle, ya da ismimle git Hacettepe üniversitesi genel Sekreterine uğra beni söyle dedi. O güzel yolculuğumuz bitmişti.

Ankara’ya geldim, dizel arabalar çıkınca benzinli arabalar babamı zora koymuştu. Önce birkaç gün bir evde kaldım, sonra yaşadığım sorunlar nedeniyle Hacettepe Kampüsünün yolunu tuttum. Süresi geçtiğinden yedek sırada kayıt olabilmiştim. Çok zorlanıyordum, şartlarım hiç de iyi değildi. Ama bekle beni Ankara, bekle beni İstanbul, memleketime, insanlığa hizmet edebilmek için gelmiştim.

Birden Turan Abi ve kartı aklıma geldi. Hacettepe Üniversitesi Genel Sekreterliğine uğradım. Turan Abi’nin arkadaşı yokmuş, yurt başvurusu için yedek sıralamamı söyledim. Günler sonra öğrenci yurdu bana da çıkmıştı. Yine Turan Abi’nin hatırı devreye girdi diye düşünüyorum. Bir ara okul sonrası, anket ve inşaatlarda çalıştım. Siyasi çekişmelerin ağır olduğu dönemde devletimize karşı çıkanların ücretsiz yemek yemesi ve ücretsiz kalması kanıma dokunmuştu. Hele benden kötü durumdakilerin halleri beni daha da üzüyordu. Yemek sonrası bol ekmek, küçük süt, bal, tereyağı, çokokrem ile de karın doymayınca!

Hacettepe Genel Sekreter Beye uğradım. Turan Abi’nin kartvizitini çıkarmadan ismi bile yetmiş; devlete karşı gelenlerin devlete sırtını dayamaları dönemi bitmiş, benden önce ihtiyacı olanlara öncelik verilmiş ve bana da yemek ve kalma hususunda gün doğmuştu. Artık bol ekmek, küçük süt, bal, tereyağı, çokokreme mahkum değildim.

Allah, bana Turan Turan Abi’yi vesile kılmıştı. İşte yukarıdaki anlattıklarım hep Merhum Turan Abi ve ‘O’nun gibiler için. Turan Abi, karşılıksız, menfaatsiz, samimi bir şekilde önce beni motive etmiş, desteklemiş, yol göstermiş, sonra da asker arkadaşı ile bana yardımcı olmuştu. Bu kadar mı?

Turan Abi’nin ismi ile karşılanmam, bana gösterilen ilgi, ikram, arada bir anlamlı ziyaretler hala hafızamda dünkü gibi tazeliğini koruyor.

… Bir haber; Turan Turan Abi ebediyete irtihal etti haberi beni ta o günlere götürdü. Seni unutmamıştım Turan Abi, ama şimdi daha çok seni hatırlayacağım. Zira, Siz sadece bedenen vefat ettiniz. Yaptıklarınız ile geride ölümsüz bir eser, hoş bir sada bıraktınız. Size bol bol rahmetler, dualar olsun, kabriniz cennet bahçelerinden bir bahçe olsun, ikramlarınız ile cennet yolunuz olsun…

Benim için heyecanlı bir yazı olduğun içimden geldiği gibi yazdım. Kusurlar varsa af ola!" Bir hayra vesile olan o işi yapmış gibidir. Ve Siz biz ve bizim gibilerine vesile olduğunuz için sadece bedenen öldünüz ve yapılan güzelliklere de ortak oldunuz. Rabbimin; rahmeti, bereketi siz ve Sizin gibilerin üzerine olsun.